Το συμβάν αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη αστυνομικό δελτίο. Αντιθέτως, αναδεικνύει με δραματικό τρόπο τη διαχρονική αποδυνάμωση της αστυνόμευσης στην ευρύτερη περιοχή της Κόνιτσας και συνολικά στην ακριτική Ελλάδα. Χωριά με ελάχιστους κατοίκους, στην πλειονότητά τους ηλικιωμένους, παραμένουν ουσιαστικά χωρίς επαρκή προστασία, με τις περιπολίες να είναι σπάνιες έως ανύπαρκτες.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εικόνα εγκατάλειψης διαδραματίζει... η χρόνια υποστελέχωση των αστυνομικών υπηρεσιών της υπαίθρου. Οι ήδη περιορισμένες δυνάμεις αποδυναμώνονται περαιτέρω μέσω συνεχών αποσπάσεων προς μεγάλα αστικά κέντρα ή για την κάλυψη αλλότριων υπηρεσιακών αναγκών, αφήνοντας τα σύνορα και τα ορεινά χωριά χωρίς ουσιαστική φύλαξη.
Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη ισορροπία: από τη μία πλευρά, απομονωμένες κοινότητες χωρίς άμεση πρόσβαση σε βοήθεια· από την άλλη, εγκληματικά στοιχεία που εκμεταλλεύονται τα κενά και δρουν ανενόχλητα.
Τίθεται πλέον ευθέως ζήτημα πολιτικής ευθύνης. Είναι σε γνώση της πολιτείας ότι οι κάτοικοι των ακριτικών περιοχών παραμένουν εκτεθειμένοι; Υπάρχει συνείδηση ότι οι άνθρωποι αυτοί διατηρούν ζωντανή την παρουσία της χώρας σε ευαίσθητες γεωγραφικά περιοχές, «φυλάσσοντας Θερμοπύλες» υπό αντίξοες συνθήκες;
Η σημερινή εικόνα δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Η απουσία οργανωμένης και σταθερής αστυνόμευσης δεν είναι απλώς διοικητική αδυναμία· συνιστά σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή και την ίδια την επιβίωση των ακριτικών κοινοτήτων.
Η ενίσχυση των τοπικών αστυνομικών δυνάμεων, η παύση της αποψίλωσης μέσω αποσπάσεων και η καθιέρωση ουσιαστικής παρουσίας στην ύπαιθρο αποτελούν άμεσες και αναγκαίες παρεμβάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση, τα γεγονότα στη Μελισσόπετρα Κόνιτσας δεν θα αποτελούν εξαίρεση, αλλά προάγγελο μιας γενικευμένης κατάστασης ανομίας στην ελληνική περιφέρεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου