Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και οδύνης έγινε γνωστή η εκδημία του μακαριστού παπα-Χαράλαμπου Χατζή, ενός ιερέα που υπηρέτησε με αυταπάρνηση, ταπείνωση και αγάπη τον Θεό και τον άνθρωπο, αφήνοντας πίσω του δυσαναπλήρωτο κενό στην τοπική κοινωνία της Κόνιτσας, των Μαστοροχωρίων και όλων των χωριών όπου διακόνησε επί σειρά πολλών ετών.
Ο παπα-Χαράλαμπος υπήρξε χειροτονία του μακαριστού Μητροπολίτου Σεβαστιανού και πνευματικό του τέκνο, φέροντας μέχρι τέλους το ήθος και το πνεύμα της Εκκλησίας όπως εκείνος τα δίδαξε: με πραότητα, σιωπή, υπομονή και ανιδιοτελή προσφορά. Επί δεκαετίες διακόνησε ως ιερέας, παραμένοντας πάντα κοντά στον απλό άνθρωπο, στους πιστούς του τόπου μας, στους πονεμένους και δοκιμαζόμενους.
Άνθρωπος πράος, ήρεμος και σεβάσμιος, ταπεινός και χαμηλών τόνων, δεν μάλωσε ποτέ με κανέναν, δεν ύψωσε τη φωνή του, δεν έκρινε. Υπηρετούσε τον Θεό με φόβο Θεού και προσέτρεχε πάντοτε στους ανθρώπους με αγάπη και κατανόηση. Αγαπήθηκε όσο λίγοι σε όλα τα χωριά και τις ενορίες που λειτούργησε, γιατί η ζωή του ήταν ζωντανό παράδειγμα ιερατικής συνέπειας και χριστιανικής αγάπης...
Ενσάρκωση του καλού και αγαθού ιερέα, ο παπα-Λάμπρος –όπως τον αποκαλούσαν με σεβασμό και οικειότητα– υπήρξε ήρεμος, μειλίχιος, υπομονετικός και συγκαταβατικός. Αντιμετώπισε προβλήματα και κακουχίες, όμως η βαθιά του πίστη τον όπλισε με στωικότητα και εγκαρτέρηση, ώστε να τις υπομένει αγόγγυστα και να τις ξεπερνά σιωπηλά. Στο τέλος λύγισε, αφήνοντας τους οικείους του συντετριμμένους από την απώλειά του και τους πιστούς ορφανούς.
Η απώλειά του θα γίνει αισθητή όχι μόνο στους πιστούς που τον αγάπησαν, αλλά και στην οικογένειά του που τον υπεραγαπούσε. Θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια εκφράζονται προς τη σύζυγό του, πρεσβυτέρα Ευδοκία, καθώς και προς όλους τους συγγενείς και οικείους του.
Σήμερα, ημέρα που «ανοίγουν οι ουρανοί και αγιάζονται τα νερά», ο Θεός πήρε κοντά Του τον παπα-Χαράλαμπο, για να τον αναπαύσει «εν χώρα ζώντων».
Ο παπα-Χαράλαμπος υπήρξε χειροτονία του μακαριστού Μητροπολίτου Σεβαστιανού και πνευματικό του τέκνο, φέροντας μέχρι τέλους το ήθος και το πνεύμα της Εκκλησίας όπως εκείνος τα δίδαξε: με πραότητα, σιωπή, υπομονή και ανιδιοτελή προσφορά. Επί δεκαετίες διακόνησε ως ιερέας, παραμένοντας πάντα κοντά στον απλό άνθρωπο, στους πιστούς του τόπου μας, στους πονεμένους και δοκιμαζόμενους.
Άνθρωπος πράος, ήρεμος και σεβάσμιος, ταπεινός και χαμηλών τόνων, δεν μάλωσε ποτέ με κανέναν, δεν ύψωσε τη φωνή του, δεν έκρινε. Υπηρετούσε τον Θεό με φόβο Θεού και προσέτρεχε πάντοτε στους ανθρώπους με αγάπη και κατανόηση. Αγαπήθηκε όσο λίγοι σε όλα τα χωριά και τις ενορίες που λειτούργησε, γιατί η ζωή του ήταν ζωντανό παράδειγμα ιερατικής συνέπειας και χριστιανικής αγάπης...
Ενσάρκωση του καλού και αγαθού ιερέα, ο παπα-Λάμπρος –όπως τον αποκαλούσαν με σεβασμό και οικειότητα– υπήρξε ήρεμος, μειλίχιος, υπομονετικός και συγκαταβατικός. Αντιμετώπισε προβλήματα και κακουχίες, όμως η βαθιά του πίστη τον όπλισε με στωικότητα και εγκαρτέρηση, ώστε να τις υπομένει αγόγγυστα και να τις ξεπερνά σιωπηλά. Στο τέλος λύγισε, αφήνοντας τους οικείους του συντετριμμένους από την απώλειά του και τους πιστούς ορφανούς.
Η απώλειά του θα γίνει αισθητή όχι μόνο στους πιστούς που τον αγάπησαν, αλλά και στην οικογένειά του που τον υπεραγαπούσε. Θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια εκφράζονται προς τη σύζυγό του, πρεσβυτέρα Ευδοκία, καθώς και προς όλους τους συγγενείς και οικείους του.
Σήμερα, ημέρα που «ανοίγουν οι ουρανοί και αγιάζονται τα νερά», ο Θεός πήρε κοντά Του τον παπα-Χαράλαμπο, για να τον αναπαύσει «εν χώρα ζώντων».
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη 07/01/2026 και ώρα 15:00, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Κόνιτσας και εν συνεχεία η ταφή του στο Κοιμητήριο της Άνω Κόνιτσας.
Αιωνία σου η μνήμη, παπα-Χαράλαμπε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου